Հայաստանում հնարավոր է սոցիալական բունտ, բայց ոչ՝ քաղաքացիական. կարծիքներ
Թեև քաղաքագետ Ալեքսանդր Մարգարովը համաձայն չէ այն տեսակետի հետ, որ Ուկրաինայում տեղի ունեցող իրադարձությունները զուտ քաղաքացիական էին, բայց կարծում է, որ Հայաստանում էլ իշխանությունների դեմ նման շարժում չի բացառվում:
«Բայց, նախևառաջ դրա մասշտաբներն էականորեն տարբեր են լինելու, և երկրորդ՝ Հայաստանում իշխանությունների քաղաքական կամքը և լեգիտիմությունը որակապես էականորեն տարբերվում է այն լեգիտիմությունից և կամքից, որ դրսևորել է Ուկրաինայի իշխանությունը»,-Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետը:
Ըստ նրա՝ ուկրաինական շարժումը չի կարելի միանշանակ քաղաքացիական անվանել, քանի որ այնտեղ կար և՛ քաղաքական տարր, և՛ քաղաքացիական ռազմական անհնազանդություն, և՛ միանշանակ է, որ այնտեղ գոյություն ունեցող իրադարձություններին «ներկա» է եղել արտաքին օժանդակությունը:
Հարցին, թե Հայաստանում հնարավո՞ր է քաղաքացիական լայնամասշտաբ շարժում՝ առանց կուսակցությունների դերակատարության, Ալեքսանդր Մարգարովը պատասխանեց. «Այն, որ Հայաստանում կա որոշակի զանգված, որը հանդես է գալիս որպես ընդդիմադիր, դա միանշանակ է: Բայց առայժմ մենք չենք կարող տեսնել այն քաղաքական ուժը, որն ի վիճակի կլիներ այդքան համախմբած հանդես գալ, որ կոնսոլիդացնի այդ ընդդիմադիր զանգվածին»:
Քաղաքագետի գնահատմամբ, հայաստանյան ընդդիմադիր զանգվածն իր որակներով և իր ջրաբաժաններով էականորեն տարբերվում է Ուկրաինայում առկա ընդդիմադիր զանգվածից, իսկ իշխանությունները՝ իշխանություններից:
Քաղտեխնոլոգ Կարեն Քոչարյանը կարծում է, որ Հայաստանում հնարավոր է սոցիալական բունտ, բայց ոչ քաղաքացիական:
«Գոնե այս պահին, իմ կարծիքով, քաղաքացիական շարժում հնարավոր չէ»,-ասաց Կարեն Քոչարյանը, նշելով, թե քաղաքական ուժերի միջամտությամբ, միգուցե, հնարավոր է. այդպես ավելի հեշտ կլինի այն առումով, որ քաղաքական ուժերը գիտեն, թե շարժումն ինչ ուղղությամբ տանեն:
«Բայց դա արդեն կլինի ոչ թե քաղաքացիական, այլ քաղաքական: Այս պահին չկա այն քաղաքացիական գիտակցումը, որ լինի այդպիսի հզոր շարժում,-ասաց Կարեն Քոչարյանն, ընդգծելով, թե ինքը չի կարծում, որ ուկրաինական շարժումը քաղաքացիական է,-սկսած նրանից, որ Յանուկովիչն ուղղակի կրիմինալ էր, վերջացրած նրանով, որ նրա դեմ պայքարողներն էլ պակաս կրիմինալ չեն, նկատի ունեմ՝ լիդերները: Ստացվում է, որ կրիմինալի մի թևը պայքարում էր կրիմինալի մյուս թևի դեմ, այլ խնդիր է, որ օգտագործում էին ժողովրդի քաղաքացիական ձգտումները»:










