ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը պետք է ավելի կոշտ դիրքորոշում ցույց տա, որ Ադրբեջանն իմանա իր տեղը. ԼՂ ԱԺ փոխնախագահ

20:06 • 26.10.17

 

Ժողովրդական մի խոսք կա, որը դիպուկ բնութագրում է ներկայիս իրավիճակը՝ «թուրքի հետ խոսելու ժամանակ մահակը ձեռքիցդ մի գցիր»: Այսինքն՝ եթե Ադրբեջանը նորմալ խոսքը չի հասկանում, նրանց հետ պետք է խոսենք հենց իրենց լեզվով: Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց ԼՂ ԱԺ փոխնախագահ Վահրամ Բալայանը: Վերջինս նշեց, որ հայկական կողմերը պատրաստ են թե՛ բանակցել, թե՛ կռվել, որովհետև Ադրբեջանից խաղաղություն չեն աղերսում: Միաժամանակ, ըստ Բալայանի, Ադրբեջանը թեև հրահրում է սահմանային լարվածության աճ, բայց պատերազմել չի կարող, որովհետև վստահ չէ, որ կհաղթի: 

- Պարո՛ն Բալայան, այս օրերին լարվածության աճ կա ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում, և ինչպես հայտարարել է նախագահ Սերժ Սարգսյանը՝ «մենք պատրաստ ենք և՛ բանակցել, և՛ կրակել»: Ինչպիսի՞ արձագանք կտա պաշտոնական Բաքուն այս մոտեցմանը: 

- Կարծում եմ, որ այս պահին Հայաստանի իշխանությունները, որպես բանակցող կողմ, պետք է նման հայտարարություններ հնչեցնեն, որովհետև երբ մենք մեզ պարկեշտ ենք պահում, քաղաքակիրթ ենք պահում, Ադրբեջանն ավելի ու ավելի ագրեսիվ, սանձարձակ է դառնում: Ադրբեջանին պետք է հասկացնել, որ մենք իրենցից խաղաղություն չենք աղերսում: Հարաբերական ներկայիս խաղաղությունը հայությունը վաստակել է պայքարի արդյունքում և շարունակելու է պայքարել՝ անվտանգության ապահովման համար: 

Ժողովրդական մի խոսք կա, որը դիպուկ բնութագրում է ներկայիս իրավիճակը՝ «թուրքի հետ խոսելու ժամանակ մահակը ձեռքիցդ մի գցիր»: Այսինքն եթե իրենք նորմալ խոսքը չեն հասկանում, պետք է խոսենք հենց իրենց լեզվով: Ինչ վերաբերում է նրան, թե ադրբեջանական կողմն ինչպես կընկալի նախագահ Սարգսյանի ասածները, քիչ կարևոր է, որովհետև նրանք ադեկվատ չեն, երազների մեջ են, անընդհատ խոսում են ինչ-որ տարածքներ վերադարձնելու, ուժի միջոցով հարցերը լուծելու մասին: Նրան խառնվածքին հատուկ է ջարդել-փշրելը, բայց ուժ չունեն: Նրանք լավ հասկանում են, որ ուժի միջոցով հարցը լուծեն չեն կարող, ապրիլյան պատերազմի ժամանակ իրենք տեսել են, թե ոնց են մեր 18 տարեկան երիտասարդները պաշտպանում հայրենիքը: 

- Կա՞ մեկ այլ գործոն, որն Ադրբեջանին հետ է պահում ռազմական ճանապարհով հարցը կարգավորելուց:

- Նրանք պարզապես վստահ չեն, որ կարող են պատերազմը հաղթել: Հայությունը տարիների ընթացքում ապացուցել է, որ կարող է պաշտպանել իր սահմանները: Ճիշտ է՝ իրենք ավելի շատ են, բայց հայկական կողմում ամեն մեկն է պատրաստ կռվի գնալ: Մյուս կողմից, գաղտնիք չէ, որ միջազգային հանրությունը, միջնորդ պետությունները, շահագրգռված չեն, որ ռազմական բախումներ լինեն: Վերջիվերջո, աշխարհի տարբեր հատվածներում լարվածության նոր օջախներ են ձևավորվում, իսկ ևս մեկ նոր օջախը նրանց համար հավելյալ ծանրաբեռնվածություն է: Հիմնական գործոնը, որը թույլ չի տալիս Ադրբեջանին պատերազմ սկսել, կրկնում եմ, հայկական գործոնն է, որին լրացնելու է գալիս ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի մոտեցումը: Կարծում եմ, որ ադրբեջանական քայլերն ուղղված են միջնորդ երկրներին, այս ամենը նրանց դեմ է, նրանք ուզում են ՄԽ-ին ցույց տալ, որ թքած ունենք ձեր որոշումների վրա: ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը պետք է ավելի կոշտ դիրքորոշում ցույց տա, որ Ադրբեջանն իմանա իր տեղը: Մինսկի խումբը պետք է արձանագրի, թե ում կողմից են խախտվում ձեռք բերված պայմանավորվածությունները, ով է խախտում հրադադարը, ՄԽ-ն պետք է նաև որոշակի գործուն քայլեր կատարի: 

- Ինչպիսի՞ գործուն քայլեր եք ակնկալում Մինսկի խմբի կողմից: 

- Միջազգային հանրությունը պետք է պատժամիջոցներ սահմանի Ադրբեջանի նկատմամբ: Դա ընդունված մեխանիզմ է: «Ադրբեջանական լվացքատան» պատմությունը դեռ չի մոռացվել, այդ կեղտոտ նավթադոլարները օգտագործվում են մարդ սպանելու համար: Ինչո՞ւ պետք է միջազգային հանրությունը հանդուրժի սա: Ադրբեջանը զենք է գնում ու հայտնի չէ, թե էլ ո՞ւմ դեմ է կիրառվելու այն, բացի հայկական կողմից:

- Ապրիլյան քառօրյա պատերազմը, շատերի կարծիքով, ցույց տվեց, որ մենք իրականում պատրաստ չէինք նման անսպասելի հարձակման: Քաղվե՞լ են արդյոք նախորդ տարվա դասերը, մենք պատրա՞ստ ենք իսկապես մի կողմ դնել բանակցություններն ու կռվել: 

- Ես համաձայն չեմ նրա հետ, որ մենք ապրիլին պատրաստ չենք եղել: Ոչ, մենք պատրաստ էինք: Հանկարծակի հարձակում եղավ, որին մենք դիմակայեցինք, այո, մենք որոշ կետեր զիջեցինք թշնամու, բայց բանակը լուծեց հիմնական պաշտպանական խնդիրը, այդ հողերը հետ վերադարձվեցին:

- Ո՞ր հողերը հետ վերադարձվեցին:

- Ընդհարումների ժամանակ մենք մի քանի բնագծեր կորցրինք, բայց հակահարձակման շնորհիվ հետ վերադարձրինք: Ինչ վերաբերում է նրան՝ հետևություններ արել ենք, թե ոչ, իհարկե, մենք անընդհատ պետք է բանակը կատարելագործենք, առաջնագիծը կահավորենք, միջոցներ տրամադրենք՝ ռազմական նոր տեխնիկա ձեռքբերելու համար: Սա անվիճելի հարց է:

- Սահմանային լարվածությունից առաջ Սերժ Սարգսյանն ու Ալիևը հանդիպել էին: Կարծիքներ կան, որ հանդիպելն իմաստ չունի, որովհետև նման հանդիպումները չեն լուծվում անգամ լարվածության նվազեցման հարցը:

- Ես համաձայն չեմ այն կարծիքների հետ, թե հանդիպել պետք չէ: Այդ հանդիպումների ընթացքում թեմայի, խնդիրների շուրջ խոսվում է: Մեզ համար շահեկան է շարունակել պրպտումները, քննարկել, խոսել, սա չի նշանակում, որ մենք պետք է խնդրողի դերում հանդես գանք, ոչ: Ադրբեջանը սահմանային լարվածությամբ ցույց է տալիս իր չկայացվածությունը, նրանք իրենց ագրեսիվությունն են ցույց տալիս: