ՄԻԵԴ-ը ՀՀ-ին պարտավորեցրել է 3.400 եվրո վճարել Վրաստանում հարստացված ուրան վաճառելու գործի շրջանակում
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (ՄԻԵԴ) վճիռ է կայացրել 2012թ. մարտի 5-ին Գարիկ Դադայանի՝ Հայաստանի Հանրապետության դեմ ներկայացրած հայցի վերաբերյալ:
Մաքսանենգներին հարստացված ուրան վաճառելու համար դատապարտված Դադայանը 90.000 եվրո է պահանջել իրեն պատճառված բարոյական վնասի համար, սակայն ՄԻԵԴ-ի վճռի համաձայն՝ ՀՀ կառավարությունը պետք է 2.400 եվրո փոխհատուցի: Բացի այդ, նա 9.200 եվրո է պահանջել դատական ծախսերի համար, բայց ՄԻԵԴ-ն արդարացի է համարել 1000 եվրոյի չափով փոխհատուցումը: Արդյունքում՝ փոխհատուցման ընդհանուր գումարը կազմել է 3.400 եվրո:
Դատարանը վճռել է, որ հայցվորի դեպքում խախտվել է Մարդու իրավունքների կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածը, մասնավորապես՝ արդար դատաքննության և վկաներին հարցաքննելու իրավունքը: Հայտնի է, որ Դադայանը պնդել է, որ իր գործով դատավարության ընթացքում հնարավորություն չի տրվել երկու վկայի խաչաձև հարցաքննություն անցկացնել:
Նշվում է, որ 2010թ. մարտի 11-ին ոմն Ս. Տ.-ն և Հ. Օ.-ն Թբիլիսիում ձերբակալվել են վրացական իշխանությունների կողմից, քանի որ փորձել են Հայաստանից գնացքով բերված 15 գր հարստացված ուրան վաճառել:
Նույն տարվա ապրիլին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունը վրացական կողմից տեղեկություն է ստացել առ այն, որ ձերբակալվածներն ուրանը ստացել են Դադայանից: Վերջինս ձերբակալվել է Ս. Տ.-ին և Հ. Օ.-ին աջակցելու կասկածանքով, ավելի ուշ նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Հայտնի է, որ տվյալ երկու անձինք գործի շրջանակում հարցաքննվել են Վրաստանի ներքին գործերի նախարարության կողմից, որտեղ նրանց դեմ քրեական գործ էր հարուցվել: Ավելի ուշ Դադայանի գործն ուղարկվել է Տավուշի շրջանային դատարան:
Երբ հայցվորը լսումներից մեկի ժամանակ խնդրել է ժամանակավորապես Հայաստան տեղափոխել ու դատավարությանը մասնակցելու հնարավորություն ընձեռել Վրաստանի բանտերից մեկում պահվող Ս. Տ.-ին և Հ. Օ.-ին, դատավորը բավարարել է նրա խնդրանքը: Սակայն Վրաստանի արդարադատության նախարարությունը մերժել է:
Դադայանի փաստաբանը դատարանին խնդրել է չհիմնվել Հայաստանից բացակայող ու Վրաստանում ցուցմունք տված անձանց ասածների վրա: Ի վերջո, շրջանային դատարանը Դադայանին դատապարտել է 7 տարվա ազատազրկման՝ սեփական գույքի բռնագրավմամբ: Նշվում է, որ վճիռը կայացնելիս դատարանը հիմնվել է Ս. Տ.-ի և Հ. Օ.-ի՝ Վրաստանում տված ցուցմունքների վրա:










