«Հայաստանի նկարիչների միությունը» կաշվից դուրս է գալիս կերպարվեստն իր հարթության վրա պահելու համար. Կարեն Աղամյան

12:27 • 24.01.13

«Հայաստանի նկարիչների միության» նախագահ Կարեն Աղամյանը նախագահական ընտրություններից կոնկրետ իր ոլորտում փոփոխությունների չի սպասում, բայց նշում է, որ իրենք կաշվից դուրս են գալիս կերպարվեստն իր հարթության վրա պահելու համար:


«Չեմ կարծում, որ բուն ընտրություններից հետո ինչ-որ բան կփոխվի: Հիմքերը դրա չեմ տեսնում: Բայց ամեն ինչ անում ենք, որ կերպարվեստը մնա հարթության վրա, որ չկորչի։ Կաշվից դուրս ենք գալիս, բայց մեզ հետաքրքիր է, սիրով ենք անում ամեն ինչը»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց նա:


Ըստ միության նախագահի՝ նկարիչները շատ ծանր վիճակում են: «Մենք շատ ծանր վիճակում ենք, մեր աշխատակազմն աշխատում է էնտուզիազմի վրա: Ոչինչ չենք ստանում բյուջեից, առհասարակ չի եղել: Բայց հիմա, եթե վատ աշխատենք, պետբյուջեին հարկեր չվճարենք՝ դուրս կմնանք»,- ասաց նա:


Նա նշեց, որ միությունը մի շարք ցուցահանդեսներ է կազմակերպում, մինչդեռ դա նրանց գործը չէ: «Բայց դա մեր գործը չի, բանվորին վճարել: Առաջ՝ սովետական տարիներին, կար համապատասխան կառույց, որը կոչվում էր «Նկարչի տուն», իր դիրեկցիայով, հիմա այդ բանը չունենք: Փող չունենք, կենցաղային հարցերը, դժբախտաբար, խանգարում է ստեղծագործական հարցերին»,- ասաց նա:


Միաժամանակ նա նկատում է, որ մեր հանրապետության 700-ից ավելի նկարիչ դրսում ներկայանալու խնդիր ունի: Ըստ նրա, համաշխարհային ճանաչում ստացած հայ նկարիչների այն հնարավորությունները, որը կար Սովետական Միության տարիներին, այսօր չկա, բայց տաղանդավոր նկարիչները քիչ չեն:


«Սարյանը, Մինասը ինչպե՞ս հասան ճանաչման։ Այդ ճանապարհը գրեթե չունենք, Սարյանը նկարիչ դարձավ այն տարածքում, որը երկրագնդի մեկ չորրորդ մասն էր կազմում (նկատի ունի Խորհրդային Միությունը-Tert.am): Եթե լինի համապատասխան դաշտ, կնվաճեն: Այսօր ճանաչվելու խնդիրն է, ոչ թե որակի խնդիրը, ո՞վ ասաց, որ ազգը չի ծնում, գենոֆոնդը կա»,-ասաց նա:


Նա ավելի հասկանալի լինելու համար նշեց, որ օրինակ՝ Մոսկվայի նկարչի կենտրոնական տան ցուցասրահում, որտեղ շուկա կա և նկարները հնարավոր է վաճառել, հնարավորություն կա ցուցահանդես բացելու, իսկ դահլիճի վարձը՝ 10 օրվա համար, արժե ընդամենը 300-350 եվրո:


«Համաշխարհային շուկան շատ բարդ է, մենք դժվարանում ենք մտնել, բայց որպես արվեստ, մեր արվեստը ոչ միայն մրցունակ է, այլ շատ ավելի բարձր է, պարզապես պետք է տեղ հասցնել»,- ասաց նա: