Մեծ որդիներս Շուշիի ազատագրումից հետո այնտեղ ծնված առաջին երկվորյակներն են. ազատամարտիկ (տեսանյութ)
Մեծ որդիներս Շուշիի ազատագրումից հետո այնտեղ ծնված առաջին երկվորյակներն են․ Արցախյան գոյամարտի մասնակից Արթուր Եղիազարյանն այս մասին միշտ հպարտությամբ է խոսում: Tert.am-ի հետ զրույցում նա պատմում է՝ իր կյանքը 1990-ականներից կապել է Շուշիի հետ, Շուշին նպաստել է նրա ինքնազարգացմանն ու տեսակի ձևավորմանը։ Այստեղ նաև ձևավորվել է իր ընտանիքը՝ երեք որդիներն էլ այստեղ են ծնվել:
Նա պատմում է, որ մասնակցել է Արցախյան ազատամարտին դեռևս դպրոցական տարիներից, երբ Սողոմոն Թեհլերյանի անվան ջոկատում էր: Ավելի ուշ՝ արդեն համալսարանական տարիներին՝ 1992 թվականին, մեկնել է Արցախ և հաստատվել այնտեղ, մնացել անգամ պատերազմի ավարտից հետո:
«Այն ժամանակ շատ երիտասարդ էի, իսկ քանի որ երիտասարդ ես, միշտ ավելի լավատես ես լինում, ավելի շատ ես հավատում դրականին, և այդ ոգին էր, որ անկախ այդ պահի դժվարություններից, ընկրկելու ոչինչ չէր տալիս: Մտածում էինք հաղթանակի, Արցախի ազատագրման մասին, կորցրած հայրենիքի արևելյան հատվածների վերականգնման գաղափարներով էինք առաջնորդվում՝ իհարկե ապրելով պատերազմի մեջ, տեսնելով պատերազմի բոլոր դժվարությունները, կորուստները»,- ասաց նա:
Կռվել է հայտնի Շուշիի առանձնակի գումարտակում: Հիմա էլ հպարտանում է իր մարտական ընկերներով, պատերազմում կորցրած ցանկացած ընկերոջ կորուստը շատ թանկ է նրա համար:
«Ուղղակի ուզում եմ, որ այն գաղափարները, որոնց նրանք հավատում էին, հաջողվեն,- ասում է նա և ավելացնում, որ բոլոր ընկերներին հիշում են, այցելում նրանց շիրիմներին, նրանց հարազատներին,- չենք մոռանում ոչ մեկին»:
Արթուր Եղիազարյանն իրեն երջանիկ է զգում նրա համար, որ կռվել է այն մարդկանց հետ, որոնք նոր սերնդի համար համարվում են առասպելական կերպարներ:
«Ես ինձ երջանիկ եմ զգում, որ նրանց ժամանակակիցն եմ եղել, նրանցից ոմանց անձամբ ճանաչել եմ, և չնայած նրանցից մի քանիսը չկան, բայց ապրում են մեր մեջ: Նրանց կյանքն ու կենդանությունը մենք փորձում ենք ինքներս կրել և փոխանցել մեր սերունդներին»:
Նրա խոսքով՝ ամեն մի դիրքային հաղթանակ, հողի ազատագրում մեծ նշանակություն ուներ մարտում կռվողների համար, սակայն արցախյան գոյամարտում ամենակարևորը Շուշիի ազատագրումն էր, որն էլ պայմաններ էր ստեղծում, որ Արցախը վերամիավորվեր Հայաստանին: Հիմա էլ, արցախյան պատերազմի մասնակցի հաղթանակը պահելու, խաղաղ ապրելու համար պետք է միշտ պատրաստ լինել պատերազմի:
«Սա վախենալու միտք չէ: Պատերազմին պատրաստ լինելը չի նշանակում տենչալ պատերազմ: Մեր հակառակորդները պետք է հասկանան, որ անհնար է մեզ հետ ռազմական ճանապարհով հարցեր լուծել: Մենք մեր ռազմական պատրաստվածությամբ պետք է հակադրենք, որ այս հարցը խաղաղ ճանապարհով լուծվի»,- ասում է նա:
Մանրամասները տեսանյութում։










