«Երբ փլուզվեց ԽՍՀՄ-ը, բոլորը, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ն, սկսեցին իրենց զգալ քաղաքակիրթ աշխարհի ղեկավար». Պուտինը՝ Օլ. Սթոունի «Պուտին» փաստագրական ֆիլմում
Ես խոսել եմ Ֆիդել Կաստրոյի հետ, ասաց՝ գիտե՞ս ինչու եմ ես ողջ, որովհետև իմ անվտանգությամբ միշտ անձամբ ինքս եմ զբաղվում. այս մասին ռեժիսոր Օլիվեր Սթոունի «Պուտին» փաստագրական ֆիլմում պատմել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը: Ֆիլմը ստեղծվել է 2015- 2017թթ. ձայնագրված հարցազրույցների հիման վրա:
Ֆիլմում հիշեցվում է, որ կառավարման 3 ժամկետում Պուտինի դեմ 5 անգամ մահափորձ է արվել: Ինքը, ի տարբերություն Կաստրոյի, որի վրա 50 անգամ է մահափորձ կատարվել, վստահում է իր անվտանգության աշխատակիցներին:
«Իմ, Ձեր ճակատագիրն Աստծուն է հայտնի միայն: Մեռնել կհասցնենք, ամեն մեկս մի ձևով, կարևորը՝ կյանքից բավարարված լինենք»,-նշել է ՌԴ նախագահը:
Վլադիմիր Պուտինը ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում (նախկինում՝ Լենինգրադ), ապրել է հանրակացարանում: Վլադիմիրը ծնողների ուշացած երեխան է եղել, մինչև նրա ծնվելը նրանք երկու երեխայի կորցրել են, մեկին՝ պատերազմում: Հայրն էլ նույն պատերազմում վիրավորվել է: Մինչև 12 տարեկանը ապագա նախագահը դժվար դեռահաս է եղել, մինչև որ սկսել է զբաղվել ձյուդոյով:
«Ես ապրում էի այնպիսի ազատ ռեժիմով, ժամանակն անցկացնում էի փողոցում, բակում։ Այն պահից, երբ սկսեցի զբաղվել ձյուդոյով, այն ինձ փոխեց դրական առումով»,-անկեղծացել է Պուտինը:
Դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո նա ընդունվել է Լենինգրադի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ: Այնուհետև ընդունվել է աշխատանքի ՊԱԿ-ում (ԿԳԲ): Նա, իհարկե, իդեալականացրել է այդ մասնագիտությունը, հետախուզությունը: Գրքերը, ֆիլմերն իրենց ազդեցությունն ունեցել են:
«Խորհրդային բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները երբ ավարտում էիր՝ գնում էիր այնտեղ աշխատելու, որտեղ ուղարկում էին: Ես պարտավոր էի գնալ այնտեղ աշխատելու, բայց ես ուզո՛ւմ էի այնտեղ աշխատել: Ես ընդունվեցի Իրավաբանական ֆակուլտետ, որովհետև ուզում էի աշխատել ՊԱԿ (ԿԳԲ)-ում»,-պատմել է ՌԴ նախագահը:
Նրա գնահատմամբ՝ 80-ականները սառած, լճացած տարիներ էին:
«Գիտեք, հասկանալի էր և՛ Գորբաչովի համար, և՛ բոլոր նրանց համար, ովքեր շրջապատում էին նրան, որ երկրում փոփոխությունների կարիք կա: Բայց այսօր կարող եմ ամենայն վստահությամբ ասել, որ նրանք չհասկացան, թե ինչ փոփոխություններ են պետք և ինչպես պետք է դրանց հասնել: Նրա արժանիքն այն էր, որ հասկացավ փոփոխությունների անհրաժեշտությունը»,-ասել է Վլադիմիր Պուտինը:
Ֆիլմում պատմական ակնարկ է արվում՝ Խորհրդային Միությունը փլուզվեց և ձևավորվեց Ռուսաստանի Դաշնությունը՝ Բորիս Ելցինի գլխավորությամբ. այդ ժամանակ ամբողջովին քայքայված էր սոցիալական պաշտպանության սիստեմը: Առողջապահական համակարգը փլուզված էր, ողբալի վիճակում էր բանակը, միլիոնավոր մարդիկ հայտնվեցին աղքատության մեջ:
Պուտինը Մոսկվա վերադարձավ 1996-ին և անմիջապես գլխավորեց Դաշնային անվտանգության ծառայությունը: Նա այդ պաշտոնում չէր կարող չտեսնել այդ ամբողջ։
«Իհարկե, տեսնում էի: Ինձ հաճախ մեղադրում են, որ ես ափսոսում եմ Խորհրդային Միության փլուզման համար: Բայց առաջինը և ամենակարևորն այն է, որ Խորհրդային Միության փլուզմամբ 25 միլիոն ռուս մեկ գիշերում հայտնվեց սահմանից դուրս: Եվ դա 20-րդ դարի ամենամեծ աղետն է, որովհետև մարդիկ ապրում էին մեկ պետության սահմաններում, նրանք ունեին բարեկամական կապեր, աշխատանք, բնակարան, նրանք բոլորն ունեին հավասար իրավունքներ, վայրկյանների ընթացքում հայտնվեցին սահմանից դուրս»,-ասել է ՌԴ նախագահը:
1993 թ. հոկտեմբերին Ռուսաստանում մեծամասշտաբ քաղաքացիական պատերազմ սկսվեց՝ պառլամենտի պատգամավորները՝ Ելցինի և նրա կողմնակիցների դեմ: 1000-ավոր մարդիկ զոհվեցին: 1993-ին Պուտինը դարձավ վարչապետ: Իսկ 2000-ին Ելցինը հրաժարական տվեց:
Անդրադառնալով Ելցինի հասցեին հնչող այն կարծիքին, թե նա հավանաբար խնդիր է ունեցել ալկոհոլի հետ, անառողջ տեսք ու պահվածք է ունեցել, Վլադիմիր Պուտինն ասել է. «Գիտեք, ես ինձ իրավունք չեմ վերապահում անձնական գնահատական տալ ո՛չ Գորբաչովին, ո՛չ Ելցինին: Նա, ինչպես յուրաքանչյուրս, ուներ իր խնդիրները, բայց ուներ և իր ուժեղ կողմերը: Այդ ուժեղ կողմերից մեկն էլ այն էր, որ նա երբեք չէր փախչում սեփական պատասխանատվությունից»:
2000թ. հունվարի 1-ին Պուտինը դարձավ նախագահի պաշտոնակատար: Ինքը չգիտի՝ ինչու Ելցինն իրեն ընտրեց:
Պուտինի խոսքով՝ առաջին անգամ, երբ իրեն առաջարկել է Ելցինը, հրաժարվել է: Նա կանչել է Պուտինին և առաջարկել լինել վարչապետ, որ հետո ստանձնի նախագահի պարտականությունները: Պուտինը մերժել է, որովհետև, նախ, դա կփոխեր իր ամբողջ կյանքը, երկրորդ՝ դա մեծ պատասխանատվություն էր, որին ինքը պատրաստ չէր:
«Այո, ես չինովնիկ էի, բայց կարող էի գնալ կինո, հանդիպել ընկերներիս հետ, ազատ կյանքով ապրել և չկրել այդպիսի անձնական պատասխանատվություն երկրի համար և միլիոնավոր մարդկանց ճակատագրի համար: Ես այդ ժամանակ չգիտեի՝ նախագահ Ելցինն ինչ վերջնական նպատակներ ունի իմ հետ կապված: Ես այդ ժամանակ մի բանի մասին էի մտածում՝ որտեղ թաքցնեմ երեխաներիս»,-պատմել է Պուտինը:
Այդ ժամանակ նա որոշել է գնալ մինչև վերջ:
2004թ.-ի նախագահական ընտրություններում Վլադիմիր Պուտինը հավաքեց ձայների 75 տոկոսը, 2009թ.-ին դարձավ կառավարության ղեկավար, 2012թ.-ին 63 տոկոսով կրկին նախագահի պաշտոն ստանձնեց:
Հարցին, թե Ռուսաստանն Աֆղանստանի հետ հարաբերությունների երկար պատմություն ունի, ինչպե՞ս եղավ, որ Պուտինը չգտավ Բեն Լադենի տեղը և չհասկացավ, թե ինչքան թույլ էին Ալ-Քաիդայի դիրքերը, ՌԴ Նախագահը պատասխանել է. «Ալ-Քաիդան մեր գործունեության արդյունքը չէր, Միացյալ Նահանգների գործն էր Բեն Լադենին գտնելը»:
Պուտինը նշել է, որ երբ փլուզվեց Խորհրդային Միությունը, բոլորը, այդ թվում՝ Միացյալ Նահանգները, սկսեցին իրենց զգալ քաղաքակիրթ աշխարհի ղեկավար:
«Այդ իրավիճակում և՛ երկիրը, և՛ մարդը սկսում են թույլ տալ սխալներ: Չկա անհրաժեշտություն վերլուծելու, չկա անհրաժեշտություն հետևանքների մասին մտածելու: երկիրը սկսում է գործառույթները կատարել ոչ արդյունավետ և սխալները բարդել ուրիշների վրա: Այդպիսի թակարդում է ընկել ԱՄՆ-ն: Մենք, ի տարբերություն մեր շատ գործընկերների, երբեք չենք խառնվում այլ երկրների ներքաղաքական գործերին: Դա մեր աշխատանքի սկզբունքներից մեկն է»,-ասել է ՌԴ նախագահը:










